DHY BİR AYRICALIK DEĞİL, ANAYASAL KAMUSAL YÜKÜMLÜLÜKTÜR

Çünkü o hekimler bir siyasi iradenin lütfuyla hekim olmadı.

Her biri üniversite sınavında yüksek başarı gösterdi; yıllar süren ağır bir eğitimden geçti. Gecesinden, gündüzünden, sosyal hayatından ve gençliğinden fedakârlık etti. Bu süreçte aileleri de maddi ve manevi büyük bir yük üstlendi.

Üstelik DHY, hekime bahşedilmiş bir makam veya ayrıcalık değil; kanunla yüklenmiş bir kamu hizmeti yükümlülüğüdür. Hekimler zaten emekleriyle kazandıkları mesleklerini icra etmek ve zorunlu hizmetlerini yerine getirmek üzere görevlendirilmektedir.

Bu nedenle yapılması gereken, hekim atamalarından siyasi pay çıkarmak değil; genç meslektaşlarımızın görev yapacakları yerde hangi koşullarla karşılaşacağını sorgulamaktır:

• Güvenli ve insan onuruna yakışır çalışma ortamı sağlandı mı?
• İş yükü adil ve sürdürülebilir biçimde planlandı mı?
• Barınma ve ulaşım sorunları çözüldü mü?
• Mesleki ve bilimsel gelişim olanakları sunuldu mu?
• Hekimi o bölgede uzun süre çalışmaya teşvik edecek özlük ve mali haklar oluşturuldu mu?

Asıl siyasi başarı, “İlimize şu kadar hekim atandı” açıklaması yapmak değil; atanan hekimin birkaç ay sonra tayin istemediği, tükenmediği, şiddet görmediği ve mesleğini güven içinde sürdürebildiği bir sağlık sistemi kurmaktır.

Genç hekimlerimizin emeğinin sahibi de başarılarının asıl mimarı da öncelikle kendileri ve onları yıllarca destekleyen aileleridir.

Hekim ataması bir lütuf değil, kamunun yerine getirmesi gereken planlama görevidir. Hekim emeği ise hiç kimsenin siyasi propaganda malzemesi değildir.