TEŞVİK EK ÖDEMEDE BHK DEVREYE GİRİNCE TABİP DÖNEM EK ÖDEME KATSAYISI (HAVUZU) NEDEN DÜŞTÜ?

Ancak gerçek bordrolar, BHK yükseldiğinde hekimin ödemesinin aynı oranda artmadığını gösteriyor.….. Hastanesinde aynı hekimin bordrosunda:

• Ağustos ayında BHK 1,00, Tabip Dönem Ek Ödeme Katsayısı 1,48393504, brüt teşvik 62.227,33 TL iken;
• Eylül ayında BHK fiilen 1,3281’e yükselmiş, fakat Tabip Dönem Ek Ödeme Katsayısı 1,11896051’e düşmüş ve brüt teşvik yalnızca 65.839,79 TL olmuştur. 
• Yani BHK %32,81 artarken, tabip dönem ek ödeme katsayısı %24,60 düşmüştür. Yani bir yerden verdiler bir yerden aldılar.Diğer bir başka örnekte ….Eğitim ve Araştırma Hastanesinde bordrosunda:
• Ağustos 2026’da BHK 1,00, net teşvik puanı 53.126,73, Tabip Dönem Ek Ödeme Katsayısı 1,43138533, brüt teşvik 76.044,81 TL iken;
• Eylül 2026’da BHK yine 1,00, net teşvik puanı 55.661,32’ye yükselmiş, fakat Tabip Dönem Ek Ödeme Katsayısı 1,12449977’ye düşmüş; brüt teşvik 62.591,13 TL’ye, gerilemiştir.

Daha çarpıcı olan ise şudur:

BHK × Tabip Dönem Ek Ödeme Katsayısı birlikte değerlendirildiğinde gerçek çarpan etkisi görüldüğü kadar etkisi olmamıştır.

Başka bir ifadeyle, hekime verilen BHK artışının tamamı ya da bir kısmı dönem ek ödeme katsayısındaki düşüşle geri alınmıştır. 

Bu sistem kuruma otomatik olarak yeni kaynak getirmemekte; dağıtılabilir tutar ile toplam tabip puanı arasında payları yeniden dağıtmaktadır. Bazı hekimlerin BHK’sı yükseldikçe toplam puan büyümekte, dağıtılacak para aynı oranda artmazsa tabip dönem ek ödeme katsayısı düşmektedir. Bazı hastanelerde ise dağıtım oranı yükseltildiği için tabip dönem ek ödeme katsayısı aynı kaldı yada artışa geçti. Fakat bize gelen bordoların çoğunda tabip dönem ek ödeme katsayısı düşüş yönünde.

Sonuç olarak:

BHK’sı yükselen hekim beklediği artışı alamıyor.

BHK’sı 1,00’da kalan hekimlerin kaybı daha da artıyor. Özellikle ortalamadan alan laboratuvar hekimleri ve acil servis hekimleri kaybı dahada artıyor. Yine dolaylı yoldan hekim dışı personelinden teşvik ek ödemesinde kayıplar oluşuyor.

Aynı kurumda çalışan hekimler birbirlerinin gelirini etkileyen rakiplere dönüştürülüyor.

“Performans içinde performans” sistemi daha fazla çalışma baskısı yaratırken gerçek mali karşılığı belirsizleşiyor.

HEKİMSEN olarak talebimiz nettir:

Hekimin emeği, aynı para havuzunun katsayılarla yeniden paylaştırılmasına değil; öngörülebilir, güvenceli ve emekliliğe yansıyan tek ödemeye dayanmalıdır.