“Eşek Gibi Çalıştırın” Denilen Genç Asistan Hekimler Tükeniyor.

Asistan hekimler, uzmanlık eğitimi almak için hastanelerde görev yapan genç doktorlardır. Onlar bir yandan mesleklerini öğrenmeye çalışırken, diğer yandan sağlık hizmetinin en yoğun yükünü omuzlayan kesimlerden biri olarak öne çıkıyor. Ancak son dönemde farklı kurumlardan gelen bildirimler, bazı merkezlerde genç hekimlerin yalnızca ağır çalışma temposuyla değil; hakaret, tehdit, dışlama ve psikolojik baskıyla da mücadele ettiğini gösteriyor.

Sabah erken saatlerde başlayan mesailer, gece geç saatlere kadar süren çalışma düzeni, sık nöbetler, nöbet ertesi devam eden görevler ve dinlenmeye fırsat bulunamayan günler… Bu yoğunluk tek başına bile yıpratıcıyken, üzerine insan onurunu zedeleyen yaklaşımlar eklendiğinde genç hekimler için süreç daha da ağırlaşıyor.

Bazı yerlerde kıdemsiz asistanların yemek yeme haklarının engellendiği, yasal başvuru süreçlerinin geciktirildiği, baskı altında istifa dilekçeleri imzalatılmaya çalışıldığı yönünde iddialar da gündeme geliyor. Bu tür uygulamalar, genç doktorların yalnızca bugününü değil, mesleki geleceğini de etkiliyor.

Ancak en büyük hasar çoğu zaman görünmeyen yerde oluşuyor.

Sürekli azarlanan, korkutulan, değersiz hissettirilen bir genç hekim zamanla yalnızca yorulmuyor; sessizleşiyor. Soru sormaktan çekinen, hakkını aramaktan korkan, hata yapmaktan çok tepki görmekten endişe eden bir ruh haline sürükleniyor. Eğitim alması gereken doktor, kendini korumaya çalışan bir çalışana dönüşüyor.

Bu yıpranma hastane kapısında da bitmiyor. Eve döndüğünde konuşmak istemeyen, ailesiyle vakit geçiremeyen, sosyal hayatından uzaklaşan, uykusuzluk ve stresle yaşayan çok sayıda genç hekim bulunuyor. Büyük ideallerle başladıkları meslek yolculuğunda, daha ilk yıllarda tükenmişlik duygusuyla karşılaşan doktorlar var.

Oysa bu genç insanlar yıllarca emek vererek bu noktaya geldi. İnsan hayatına dokunmak, iyi bir uzman olmak ve ülkesine hizmet etmek istediler. Karşılığında bekledikleri şey ayrıcalık değil; saygı görmek, güven içinde çalışmak ve insan onuruna yakışır koşullarda eğitim almaktır.

Bir sağlık sistemi, geleceğini taşıyan genç hekimlerini korkutarak ve aşağılayarak güçlenemez. Çünkü tükenen her asistan hekim, yalnızca bir çalışan değil; geleceğin uzmanı, öğreticisi ve toplum sağlığının yarınıdır.

Genç asistan hekimlerin sesi duyulmalı, bu iddialar ciddiyetle incelenmeli ve sağlık kurumlarında korku değil liyakat, baskı değil eğitim, hakaret değil saygı hakim olmalıdır. Çünkü doktora değer verilmeyen yerde, sağlık da güçlenemez.